De blog van... Mirjam

Dat corona ons leven sterk beïnvloedt hoef ik aan niemand uit te leggen, dat weten we allemaal. Ook mijn werk als informatrice is erdoor veranderd. Zo doen we de intakegesprekken nu 'op afstand' in plaats van bij de deelneemster thuis. Jammer, maar begrijpelijk én nodig. Tuurlijk maak ik er het beste van tijdens de intakegesprekken in deze coronatijd. Een grapje tussendoor of een luisterend oor als de deelneemster haar verhaal van haar traject of een eerdere miskraam wil vertellen. Maar toch mis ik de 'live' interactie met de deelneemsters zoals ik ze had tijdens de intakegesprekken bij de deelneemsters thuis, vóór corona. 

Kinderen, huisdieren en partners

De interactie met deelneemsters, maar ook de fijne en warme speldenprikjes van andere aanwezigen tijdens het gesprek zijn dingen die ik mis. Zoals de keer dat de grote-broer-in-spé mij bij binnenkomst al zijn auto's liet zien en tijdens het intakegesprek mét auto's op mijn schoot wilde zitten. Geen probleem hoor, kom er maar lekker bij zitten knul! En de trotse peuter die, toen ze klaar was met een grote plas op het toilet (de zindelijkheidstraining van 'bijna-grote-zus' gaat ook gewoon door tijdens het intakegesprek, daar maken we tijd voor) mij écht haar stickerkaart moest laten zien en ik er getuige van mocht zijn dat deze plas ook weer een sticker opleverde op haar nu bijna volle kaart. Apetrots was ze! 

Of de keer dat de kat bij me op schoot kwam liggen. En kittens... dat is altijd oppassen. Ze trekken je schoenveters los zonder dat je het merkt, waardoor je bijna struikelt over je losse veters wanneer je weer wilt vertrekken. Of ze kruipen in de (inmiddels lege) bidshopper waar de kratten en toebehoren in hebben gezeten. Zo had ik bijna een keer een schattig bolletje wol mee naar huis genomen! 

Ook heb ik honden ontmoet die genoten van mijn bezoekje; een hondenkop op mijn schoot of een Loebs die voor de deur ging liggen en ook totaal geen aanstalten maakte om me door de deur te laten. Nadat ik hem even lekker geknuffeld had mocht ik gelukkig toch naar huis ;)

Ik mis de speelgoedautootjes, stickerkaarten, huisdieren, partners...

En laat ik de partners en (schoon-)moeders van de deelneemsters niet vergeten! Uiteraard mogen ze bij het gesprek aanwezig zijn, ook hun vragen beantwoord ik graag. De betrokkenheid is altijd mooi om te zien. Ik herinner me nog een van de laatste gesprekken voor de coronatijd, waarbij de partner tegen een deelneemster zei; 'Nou schat, als jij de flessen nou netjes vult, zal ik mijn bijdrage leveren door de kratjes elke week voor je buiten te zetten!'. 

Mijn werk als informatrice is nog steeds erg mooi en dankbaar om te doen, maar ik mis de speelgoedautootjes, stickerkaarten, huisdieren, partners... Hopelijk kunnen we snel weer op huisbezoek, zodat ik weer van deze geweldige extraatjes mag gaan genieten! 

Mirjam van Graefschepe - Informatrice Zeeuws-Vlaanderen