De blog van... Seppie

Een van de leukste onderdelen van ons werk zijn de huisbezoekjes. Het moment dat je bij de deelneemster thuis komt en informeert hoe het meedoen aan Moeders voor Moeders werkt. Fijn om het even rustig uit te leggen en ook fijn voor de deelneemster om heerlijk te praten over de zwangerschap en soms ook een klein beetje zeuren over de klachten die je soms kan hebben aan het begin van een zwangerschap. Helaas en heel begrijpelijk doen we de uitleg nu telefonisch. Ik mis de gesprekken, maar de gezondheid van de deelneemsters en van mijzelf staat natuurlijk voorop.

Wel ben ik weer begonnen met het verspreiden van folders bij onder andere verloskundigenpraktijken. En zo kwam het ook dat ik even langs ging bij een Baby-spa in mijn rayon. Wat was dat leuk! En al ben ik voor mijn gevoel nog niet super lang uit de luiers (de jongste is 4 jaar), hier was ik graag met mijn kinderen naar toe gegaan. Wat zijn er leuke dingen te doen als zwangere of moeder. Maar wat jammer dat corona afgelopen jaar wel heel veel roet in het eten gooide.

'Respect voor alle deelneemsters'

Toch was het ook voor corona niet altijd leuk als zwangere. Ik herinner me dat ik een aantal jaren geleden een gesprek had met mijn oma. Toen zij zwanger was woonde ze bij haar schoonouders. Ze mocht niet hoogzwanger de straat op, want dat deed je niet, volgens haar schoonmoeder. Ook had ze geen flauw idee hoe ze moest bevallen. Je moeder vertelde daar dan wel iets over, maar omdat mijn oma haar moeder al jong had verloren, wist ze niet hoe een bevalling in zijn werk ging en waar je kindje uit zo komen.

De afgelopen periode was ook pittig. Zonder partner naar de verloskundige en voor echo’s. Een compleet andere kraamweek. Maar gelukkig gaan we de goede kant weer op. Ook vind ik het nog steeds jammer om nu niet thuis te komen bij deelneemsters, maar ik heb goede hoop dat dat moment weer komt. Het lijkt me heerlijk om weer samen aan tafel te zitten, op de bank of in de tuin (en ik heb zelfs een keer samen met een deelneemster in mijn auto gezeten, in verband met onverwacht bezoek!). We kunnen dan weer praten over hoe fijn het is om zwanger te zijn, hoe ongemakkelijk het kan zijn of hoe vervelend misselijkheid of moeheid is.

Daarom veel respect voor al die deelneemsters van het afgelopen jaar, die ondanks alle maatregelen, alle veranderingen, toch besloten hebben dat ze iets voor iemand anders wilden doen. Dat zij hun urine een aantal weken hebben opgevangen en daardoor hun geluk hebben kunnen delen in een angstige en rare periode!