Helaas

Onze website www.moedersvoormoeders.nl is niet beschikbaar voor Internet Explorer versie 8 en lager

Om deze website te kunnen bekijken, adviseren we Internet Explorer 9 of hoger, Google Chrome, Firefox of Safari.

Om je aan te melden kun je gratis bellen met
0800-0228070 (bereikbaar maandag t/m vrijdag van 08.00 uur tot 18.00 uur).

Deel jouw verhaal

Bij Moeders voor Moeders gaat het om jou! Heb je een bijzonder verhaal?

deel je verhaal

Tess

'Voor ons is het zo bijzonder dat we op deze manier zwanger zijn geworden. Daarom heb ik ook mee gedaan aan Moeders voor Moeders.'

Tess

Onze wens om in verwachting te raken is niet helemaal vanzelf gegaan. We begonnen met onze kinderwens in maart 2014. Ik stopte vrolijk met de pil met de hoop snel zwanger te mogen raken. Maar helaas liep het anders.

Toen het in augustus 2015 nog niet gelukt was, besloten mijn man en ik naar de dokter te gaan. We werden doorverwezen naar het ziekenhuis voor onderzoeken. 

 In het ziekenhuis maakten ze een echo en er werd ons verteld wanneer we moesten vrijen. Best raar zo op een afgesproken tijd. In diezelfde week werd het zaad van mijn man gecontroleerd. Mijn man was volledig en goed vruchtbaar, dus daar kon het niet echt aan liggen. En wat bleek, net toen ik het naast me neer legde, was ik kort erna zwanger!Helemaal gelukkig en blij...  tot week 8 van de zwangerschap. Ik kreeg op een maandag ochtend in november 2015 vreselijke pijn in mijn buik. Het was amper te verdragen. Ik belde mijn verloskundige en ik mocht langs komen. Een eerste echo stond toen eigenlijk de week erop gepland. Ik had mijn man gebeld en hij kwam meteen naar huis waar na we zo snel mogelijk, en zodra het ging, naar de verloskundige vertrokken. Het heeft zo’n 1,5 uur geduurd voor we bij de verloskundige waren terwijl de praktijk maar 2 minuten rijden van ons huis is. Ik had zo veel pijn! Eenmaal aangekomen zag ze met de echo niks in mijn baarmoeder zitten. We werden door verwezen naar het ziekenhuis. Eenmaal daar aangekomen kon ik met moeite lopen. Ik mocht gelijk naar binnen komen. Ook de gynaecoloog kon niks in mijn baarmoeder vinden maar wel veel bloed in mijn buik. Ik kon niet meer lopen en viel flauw van de pijn. Al snel kwamen ze met een ziekenhuis bed en werd ik zo snel mogelijk naar de OK gereden. Ik bleek een buitenbaarmoederlijke zwangerschap te hebben. Mijn eileiders zijn beide verwijderd en ik bleek ook maar 1 volgroeide eierstok te hebben. Na de operatie kregen we te horen dat we alleen nog in verwachting konden raken via IVF. Na een lange herstelperiode mochten we een ziekenhuis kiezen waar we heen mochten om dat traject in te gaan. In februari 2016 zijn we gestart met de eerste poging. Een flinke dosis hormonen en uitleg kregen we mee. De hormoon injecties plaatsen viel mee, de punctie was niet echt heel fijn, maar alles voor een goed doel. Het was ook erg spannend. 

Toen was daar de eerste terugplaatsing. Na 2 weken wachten mocht ik testen, en ……. Ik was in verwachting! We waren weer helemaal gelukkig. Tot de eerste echo in het ziekenhuis. Geen kloppend hartje te zien en het was ook te klein. Ze vertelden dat het een week later ingenesteld kon zijn, dus we moesten een week later terugkomen. Maar eenmaal terug in de stoel zagen we op de echo al bijna niks meer. Echter had ik in die week geen bloedverlies of krampen gehad. Maar helaas.... het mocht niet zo zijn. We kregen pillen mee om vaginaal in te brengen en zo een miskraam op gang te brengen. Lichamelijk en emotioneel was het heel heftig. Een tijdje later besloten we door te gaan. Er waren nog enkele cryo's, maar helaas bleef er geen een plakken. Op naar poging nummer 2. 

Opnieuw hormonen spuiten en uiteindelijk weer de punctie. Deze punctie was een hel!. Ze waren vergeten medicatie te geven en daardoor had ik enorm veel pijn. Maanden gingen voorbij maar helaas was ik nog steeds niet in verwachting. We hadden inmiddels geïnformeerd in Gent. Een afspraak was gemaakt maar er was een hele lange wachttijd. Dus besloten we om ook in het ziekenhuis waar we al zaten verder te gaan met poging nummer 3. Weer opnieuw hormonen spuiten en uiteindelijk de punctie. Deze keer had ik gevraagd om een soort morfine spuit waardoor deze punctie een stuk beter te verdragen was dan de vorige twee. We besloten om 2 embryo terug te laten plaatsen. De kans op een tweeling zwangerschap was hierdoor groter, maar wij dachten.... beter twee dan geen. Na 2 lange weken wachten mocht ik eindelijk testen en ja hoor..  ZWANGER!
Dolgelukkig waren we! Toen werd het spannend voor ons. Waren het er 1 of 2? En zou er wel of geen kloppend hartje zijn? Uiteindelijk was daar de dag van de eerste echo (+/- half mei). En ja hoor, er was 1 mooi kloppend hartje te zien. Ik heb zo hard gehuild van blijdschap, onze dag kon niet meer stuk. Momenteel ben ik 21+2 weken zwanger en we verwachten een jongetje. Alles gaat tot nu toe goed maar echt genieten kon ik pas na de 20 weken echo.  

Voor ons is het zo bijzonder dat we op deze manier zwanger zijn geworden. Daarom heb ik ook mee gedaan aan Moeders voor Moeders. 

geluk kun je delen

pagina delen: Twitter Facebook

Moeders voor Moeders @MoedersVMoeders

Word jij de nieuwe informatrice voor regio Noord-Noordwest Groningen? Meer info via ow.ly/pgcK30g0SgE #vacature #moedersvoormoeders

meer bijzondere verhalen
Ik ben iedereen zo dankbaar die hieraan heeft bijgedragen en het mede mogelijk heeft gemaakt om mijn kinderwens in vervulling te brengen! lees het verhaal
In januari 2013 ben ik gestopt met de pil. Omdat ik schildklier patiënt ben en op internet al verschillende verhalen had gelezen van vrouwen die al jaren bezig waren om zwanger te worden, zouden we we lees het verhaal
In februari 2013 begonnen mijn hormonen te rommelen. Ik voelde me heel erg slecht: had last van hartkloppingen, zweetaanvallen, gewrichtspijn en onregelmatige menstruaties. lees het verhaal