Helaas

Onze website www.moedersvoormoeders.nl is niet beschikbaar voor Internet Explorer versie 8 en lager

Om deze website te kunnen bekijken, adviseren we Internet Explorer 9 of hoger, Google Chrome, Firefox of Safari.

Om je aan te melden kun je gratis bellen met
0800-0228070 (bereikbaar maandag t/m vrijdag van 08.00 uur tot 18.00 uur).

Deel jouw verhaal

Bij Moeders voor Moeders gaat het om jou! Heb je een bijzonder verhaal?

deel je verhaal

Monique

38 jaar
"Sorry mam, maar ik zie echt niks..."

Monique

38 Jaar. Bijna 39 zelfs. En nog een kinderwens. Voor een derde kind ditmaal. Met mijn nieuwe liefde, die een paar jaar jonger is en nog geen eigen kinderen heeft. Dit schijnt cruciaal te zijn om erbij te vermelden, want als ik dit aan anderen vertel, dan is er plots begrip, in plaats van een meewarrig "Ben je niet wat te oud nu?" Ik zeg het er dan ook graag bij. Scheelt weer ergernis van mijn kant.

Mijn dochter is bijna 15, mijn zoon is net 13 geworden. Puberkinderen. Gaan naar de middelbare school en ik zit midden in IUI deel 3. Ging het bij hen zo vlot, het zwanger raken, zo moeizaam gaat het nu. Onbegrepen fertiliteit. Uiteraard heb ik wel mijn theorietjes, want zo werkt dat hè? Je gaat allerlei theorieën of complotten zitten bedenken. Mijn kinderen waren nogal groot bij de geboorte. De jongste was 12 pond toen hij thuis geboren werd. Daar zit voor mij de clou, aangezien dit niet van een leien dakje ging. Mijn gynaecoloog bekijkt mij altijd met bewondering van binnen zal ik maar zeggen. Ongetwijfeld is dit vette onzin. Maar ik moet toch iets verzinnen? Of het is door mijn diabetes. Of het is mijn leeftijd. Of ik heb een gekke baarmoeder gekregen in de loop der jaren. Of zijn mijn eierstokken in shock? Of heb ik te veel stress? Werk ik te veel. Of (OMG! Wat ik nu ga zeggen is nekharen overeind krijgend)… ik ben er te veel mee bezig (... ja hallo.... als je dagelijks prikt, of voor een follikelmeting moet of wat dan ook, hoe moet je er dan niet mee bezig zijn?). Dan vind ik mijn nieuwste theorie veel beter voor mijn gemoedsrust. Dus daar houd ik het maar even bij.

Afijn, na 2,5 jaar bezig zijn, heb ik een verslaving ontwikkeld. De "Test-verslaving". Het zal voor velen een bekend verschijnsel zijn. Nu er hele goedkope testen bestaan, van 2 voor € 1,49 voel ik me er niet eens meer schuldig over! Want, zeg nou zelf, dat is toch bijna voor niks? Dus ik grossier in die dingen. Na de pregnyl is de test altijd zo leuk positief. En dan begint het gedonder. Testen, kijken wanneer de hCG uit mijn lijf is. Ik zie het langzaam verdwijnen, elke dag weer. Op dag 6 is het weg. Ja dat is heel snel. Ik spreek ALTIJD met mijzelf af, dat ik deze maand echt (ECHT ECHT ECHT) niet ga testen, voor mijn nod is aangebroken. Of eigenlijk, ik ga dan keurig wachten, tot ik minstens 1 dag overtijd ben. Bij mijn vorige 2 zwangerschappen was ik altijd pas 3 dagen later behept met een positieve test.

Maar je raadt het al: ik kan helemaal niet wachten. Ik zie allerlei soorten lijntjes voorbij komen. Vooral de denkbeeldige. Ik bekijk ze in de ochtend, middag of avond. Alle tijdstippen hebben namelijk zo hun eigen licht. Zonlicht, maanlicht, douchelicht by day of by night, die ene felle make up lamp, de tl balk onder mijn keukenkastje, ik houd het naar links, ik draai het om, ik wiebel er voorzichtig mee. En vandaag viel ik mijn dochter weer lastig (8 dpo...jaja, ik raak thuis in de termen. 8 Dagen geleden was mijn IUI, dus mijn ovulatie). "Zeg nou zelf, dat is toch een voorzichtig schemerig streepje, dat duidelijk over een paar dagen een dikke vette streep gaat worden? Of ben ik weer maf?" Dochter kijkt braaf ("Nee wacht, je moet ff in dit licht staan, nee je houdt het verkeerd, wacht..kijk..." ) en zegt dan de woorden, met een glimlach: "Sorry mam, maar ik zie echt niks.." en ze geeft de test weer terug.

Zucht…..  Maar echt... eens... eens geeft hij een vette streep! En een vette plus! En dan komen ook de digitale letters van de Clear Blue, die al zo lang braaf aan het wachten is. Want dat houd ik wel vol: pas als de rest positief geeft, mag ik die test gebruiken. Ik hoop dat er geen houdbaarheidsdatum op zit. 

geluk kun je delen

pagina delen: Twitter Facebook

Moeders voor Moeders @MoedersVMoeders

Word jij de nieuwe informatrice voor regio Noord-Noordwest Groningen? Meer info via ow.ly/pgcK30g0SgE #vacature #moedersvoormoeders

meer bijzondere verhalen
Bij mijn 1e zwangerschap heb ik vol trots meegedaan met Moeders voor Moeders en riep daarna: “Nooit weer, elke keer die verplichting, pff...” Bij nummer 2 heb ik toch weer netjes deelgenomen. Want ja, lees het verhaal
In 2008 ben ik spontaan zwanger geworden van mijn dochter zonder enige hulp gelukkig. Ik was destijds nog bij mijn ex en toen onze dochter 1 jaar was besloten we om voor een tweede te gaan. lees het verhaal
"Ik heb met alle plezier mee gedaan" lees het verhaal